X сыйныф

Әй, каләм! Шатлык белән караңны түк!

Тәбрик итеп милләтемә язам мәктүп:

Һәр җәһәттән хөрриятләр ачылганга,

Бу көндә хәсрәтемнән шатлыгым күп.

Мин егерме бер яшьтәмен. Өч атым, ике сыерым, ун баш сарыгым бар. Үткән көз өйне дә сипләтеп, алты почмаклы ясаттым. Шуңар дип боярдан урман алган идем, кыш буена утынын ягып рәхәтләндек, аның өстәвенә, ваграк булса да, кырык җиде бүрәнәсе калды. Насыйп булса, тагы бер-ике имән багана алып, киләсе көзгә капканы яңадан эшләтергә, кечерәк булса да, келәт салдырырга исәплим. Аннан соң тик мунча кала — заманы белән анысы да булыр әле, алла
боерса!
 

Көч белән бергә гүзәллекне җыйган диңгез кеби,

Ул иде өстен вә кул җитмәс кеше, йолдыз кеби.

"Хөрмәтле Хөсәен ядкяре" шигыренең аудио нөсхәсе Татарстан Республикасының Мәдәният министрлыгы чыгарган "Күренекле шәхесләр" җыентыгыннан алынды. Әсәрне Шәүкәт Биктимеров укый.

Күз карашыңда синең дөнья күренде мәңге төн.

Киттең эзләп син аны яктыртмага идеал утын.

АҢЛАТМА: "Даһига" шигыренең аудио нөсхәсе Татарстан Республикасының Мәдәният министрлыгы чыгарган "Күренекле шәхесләр" җыентыгыннан алынды. Әсәрне Празат Исәнбәт укый.

“Бер шәкертнең хатирәләре” дигән исем берлә кулыма төшкән шул дәфтәр безнең тормышымызның иң җәрәхәтле йирләрене ачканга, бик күп яшьләремезнең тереклегенә охшаган бу бәхетсез шәкертләрнең буш, мәгънәсез гомеренә карау минем күңелемдә дә шул: “Тормышмы бу?” дигән сөальне китергәнгә, үзем хәл кыла алмаган шул мәсьәләне, бәлки, укучыларым хәл кылыр, мин җавап таба алмаган сөальгә, бәлки, анлар табар дип, шул “Тормышмы бу?”ны китап итеп бастырырга уйладым.